вы́шчарбленасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
| вы́шчарбленасць | вы́шчарбленасці | |
| вы́шчарбленасці | вы́шчарбленасцяў вы́шчарбленасцей |
|
| вы́шчарбленасці | вы́шчарбленасцям | |
| вы́шчарбленасць | вы́шчарбленасці | |
| вы́шчарбленасцю | вы́шчарбленасцямі | |
| вы́шчарбленасці | вы́шчарбленасцях |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)