вышту́рхванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| вышту́рхванне | |
| вышту́рхвання | |
| вышту́рхванню | |
| вышту́рхванне | |
| вышту́рхваннем | |
| вышту́рхванні |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)