вышмы́гванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| вышмы́гванне | вышмы́гванні | |
| вышмы́гвання | вышмы́гванняў | |
| вышмы́гванню | вышмы́гванням | |
| вышмы́гванне | вышмы́гванні | |
| вышмы́гваннем | вышмы́гваннямі | |
| вышмы́гванні | вышмы́гваннях |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)