выхва́льванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| выхва́льванне | |
| выхва́львання | |
| выхва́льванню | |
| выхва́льванне | |
| выхва́льваннем | |
| выхва́льванні |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)