вытума́ньванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| вытума́ньванне | |
| вытума́ньвання | |
| вытума́ньванню | |
| вытума́ньванне | |
| вытума́ньваннем | |
| вытума́ньванні |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)