выто́ўхванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| выто́ўхванне | |
| выто́ўхвання | |
| выто́ўхванню | |
| выто́ўхванне | |
| выто́ўхваннем | |
| выто́ўхванні |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)