выто́птванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| выто́птванне | |
| выто́птвання | |
| выто́птванню | |
| выто́птванне | |
| выто́птваннем | |
| выто́птванні |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)