выстрэ́льванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| выстрэ́льванне | выстрэ́льванні | |
| выстрэ́львання | выстрэ́льванняў | |
| выстрэ́льванню | выстрэ́льванням | |
| выстрэ́льванне | выстрэ́льванні | |
| выстрэ́льваннем | выстрэ́льваннямі | |
| выстрэ́льванні | выстрэ́льваннях |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)