высві́стванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| высві́стванне | |
| высві́ствання | |
| высві́стванню | |
| высві́стванне | |
| высві́стваннем | |
| высві́стванні |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)