высачэ́нны
прыметнік, адносны
| высачэ́нны | высачэ́нная | высачэ́ннае | высачэ́нныя | |
| высачэ́ннага | высачэ́ннай высачэ́ннае |
высачэ́ннага | высачэ́нных | |
| высачэ́ннаму | высачэ́ннай | высачэ́ннаму | высачэ́нным | |
| высачэ́нны ( высачэ́ннага ( |
высачэ́нную | высачэ́ннае | высачэ́нныя ( высачэ́нных ( |
|
| высачэ́нным | высачэ́ннай высачэ́ннаю |
высачэ́нным | высачэ́ннымі | |
| высачэ́нным | высачэ́ннай | высачэ́нным | высачэ́нных | |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)