выру́бліванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| выру́бліванне | |
| выру́блівання | |
| выру́бліванню | |
| выру́бліванне | |
| выру́бліваннем | |
| выру́бліванні |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)