вырато́ўванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| вырато́ўванне | |
| вырато́ўвання | |
| вырато́ўванню | |
| вырато́ўванне | |
| вырато́ўваннем | |
| вырато́ўванні |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)