выратава́льнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| выратава́льнік | выратава́льнікі | |
| выратава́льніка | выратава́льнікаў | |
| выратава́льніку | выратава́льнікам | |
| выратава́льніка | выратава́льнікаў | |
| выратава́льнікам | выратава́льнікамі | |
| выратава́льніку | выратава́льніках |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)