вы́рабшчык
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| вы́рабшчык | вы́рабшчыкі | |
| вы́рабшчыка | вы́рабшчыкаў | |
| вы́рабшчыку | вы́рабшчыкам | |
| вы́рабшчыка | вы́рабшчыкаў | |
| вы́рабшчыкам | вы́рабшчыкамі | |
| вы́рабшчыку | вы́рабшчыках |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)