выпро́стванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| выпро́стванне | |
| выпро́ствання | |
| выпро́стванню | |
| выпро́стванне | |
| выпро́стваннем | |
| выпро́стванні |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)