выпе́ндрыванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| выпе́ндрыванне | |
| выпе́ндрывання | |
| выпе́ндрыванню | |
| выпе́ндрыванне | |
| выпе́ндрываннем | |
| выпе́ндрыванні |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)