вынятко́васць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
| вынятко́васць | вынятко́васці | |
| вынятко́васці | вынятко́васцяў вынятко́васцей |
|
| вынятко́васці | вынятко́васцям | |
| вынятко́васць | вынятко́васці | |
| вынятко́васцю | вынятко́васцямі | |
| вынятко́васці | вынятко́васцях |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)