вына́джванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| вына́джванне | |
| вына́джвання | |
| вына́джванню | |
| вына́джванне | |
| вына́джваннем | |
| вына́джванні |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)