вымо́шчванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| вымо́шчванне | |
| вымо́шчвання | |
| вымо́шчванню | |
| вымо́шчванне | |
| вымо́шчваннем | |
| вымо́шчванні |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)