вы́кіпячаны
прыметнік, адносны
| вы́кіпячаны | вы́кіпячаная | вы́кіпячанае | вы́кіпячаныя | |
| вы́кіпячанага | вы́кіпячанай вы́кіпячанае |
вы́кіпячанага | вы́кіпячаных | |
| вы́кіпячанаму | вы́кіпячанай | вы́кіпячанаму | вы́кіпячаным | |
| вы́кіпячаны ( вы́кіпячанага ( |
вы́кіпячаную | вы́кіпячанае | вы́кіпячаныя ( вы́кіпячаных ( |
|
| вы́кіпячаным | вы́кіпячанай вы́кіпячанаю |
вы́кіпячаным | вы́кіпячанымі | |
| вы́кіпячаным | вы́кіпячанай | вы́кіпячаным | вы́кіпячаных | |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)