вы́купшчык
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| вы́купшчык | вы́купшчыкі | |
| вы́купшчыка | вы́купшчыкаў | |
| вы́купшчыку | вы́купшчыкам | |
| вы́купшчыка | вы́купшчыкаў | |
| вы́купшчыкам | вы́купшчыкамі | |
| вы́купшчыку | вы́купшчыках |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2025, актуальны правапіс)