выкрада́льніцтва
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| выкрада́льніцтва | выкрада́льніцтвы | |
| выкрада́льніцтва | выкрада́льніцтваў | |
| выкрада́льніцтву | выкрада́льніцтвам | |
| выкрада́льніцтва | выкрада́льніцтвы | |
| выкрада́льніцтвам | выкрада́льніцтвамі | |
| выкрада́льніцтве | выкрада́льніцтвах |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)