выкле́нчванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| выкле́нчванне | |
| выкле́нчвання | |
| выкле́нчванню | |
| выкле́нчванне | |
| выкле́нчваннем | |
| выкле́нчванні |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)