выка́чванне
‘разгладжванне качаннем; абляплянне ў што-н., запэцкванне’
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| выка́чванне | |
| выка́чвання | |
| выка́чванню | |
| выка́чванне | |
| выка́чваннем | |
| выка́чванні |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)