выкасава́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| выкасава́нне | выкасава́нні | |
| выкасава́ння | выкасава́нняў | |
| выкасава́нню | выкасава́нням | |
| выкасава́нне | выкасава́нні | |
| выкасава́ннем | выкасава́ннямі | |
| выкасава́нні | выкасава́ннях |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)