выкарэ́ньванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| выкарэ́ньванне | |
| выкарэ́ньвання | |
| выкарэ́ньванню | |
| выкарэ́ньванне | |
| выкарэ́ньваннем | |
| выкарэ́ньванні |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)