выкарчо́ўка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| выкарчо́ўка | |
| выкарчо́ўкі | |
| выкарчо́ўцы | |
| выкарчо́ўку | |
| выкарчо́ўкай выкарчо́ўкаю |
|
| выкарчо́ўцы |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)