вы́жаўчаны
прыметнік, адносны
| вы́жаўчаны | вы́жаўчаная | вы́жаўчанае | вы́жаўчаныя | |
| вы́жаўчанага | вы́жаўчанай вы́жаўчанае |
вы́жаўчанага | вы́жаўчаных | |
| вы́жаўчанаму | вы́жаўчанай | вы́жаўчанаму | вы́жаўчаным | |
| вы́жаўчаны ( вы́жаўчанага ( |
вы́жаўчаную | вы́жаўчанае | вы́жаўчаныя ( вы́жаўчаных ( |
|
| вы́жаўчаным | вы́жаўчанай вы́жаўчанаю |
вы́жаўчаным | вы́жаўчанымі | |
| вы́жаўчаным | вы́жаўчанай | вы́жаўчаным | вы́жаўчаных | |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)