вы́думшчык
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| вы́думшчык | вы́думшчыкі | |
| вы́думшчыка | вы́думшчыкаў | |
| вы́думшчыку | вы́думшчыкам | |
| вы́думшчыка | вы́думшчыкаў | |
| вы́думшчыкам | вы́думшчыкамі | |
| вы́думшчыку | вы́думшчыках |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)