выдзьму́хванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| выдзьму́хванне | |
| выдзьму́хвання | |
| выдзьму́хванню | |
| выдзьму́хванне | |
| выдзьму́хваннем | |
| выдзьму́хванні |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)