выбухо́ўка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| выбухо́ўка | выбухо́ўкі | |
| выбухо́ўкі | выбухо́вак | |
| выбухо́ўцы | выбухо́ўкам | |
| выбухо́ўку | выбухо́ўкі | |
| выбухо́ўкай выбухо́ўкаю |
выбухо́ўкамі | |
| выбухо́ўцы | выбухо́ўках |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)