вухна́лік
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| вухна́лік | вухна́лікі | |
| вухна́ліка | вухна́лікаў | |
| вухна́ліку | вухна́лікам | |
| вухна́лік | вухна́лікі | |
| вухна́лікам | вухна́лікамі | |
| вухна́ліку | вухна́ліках |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)