вузкаро́т
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| вузкаро́т | вузкаро́ты | |
| вузкаро́та | вузкаро́таў | |
| вузкаро́ту | вузкаро́там | |
| вузкаро́та | вузкаро́таў | |
| вузкаро́там | вузкаро́тамі | |
| вузкаро́це | вузкаро́тах |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)