ву́ж
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| ву́ж | вужы́ | |
| ву́жа вужа́ |
вужо́ў | |
| ву́жу вужу́ |
вужа́м | |
| ву́жа вужа́ |
вужо́ў | |
| вужо́м ву́жам |
вужа́мі | |
| ву́жы вужы́ |
вужа́х |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)