вугрападо́бныя
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, субстантываваны множналікавы, ад’ектыўнае скланенне
| вугрападо́бныя | |
| вугрападо́бных | |
| вугрападо́бным | |
| вугрападо́бных | |
| вугрападо́бнымі | |
| вугрападо́бных |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)