вокавыме́рнік
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| вокавыме́рнік | вокавыме́рнікі | |
| вокавыме́рніка | вокавыме́рнікаў | |
| вокавыме́рніку | вокавыме́рнікам | |
| вокавыме́рнік | вокавыме́рнікі | |
| вокавыме́рнікам | вокавыме́рнікамі | |
| вокавыме́рніку | вокавыме́рніках |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)