вечнабы́т

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. вечнабы́т
Р. вечнабы́ту
Д. вечнабы́ту
В. вечнабы́т
Т. вечнабы́там
М. вечнабы́це

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)