верыфіка́тар
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| верыфіка́тар | верыфіка́тары | |
| верыфіка́тара | верыфіка́тараў | |
| верыфіка́тару | верыфіка́тарам | |
| верыфіка́тар | верыфіка́тары | |
| верыфіка́тарам | верыфіка́тарамі | |
| верыфіка́тары | верыфіка́тарах |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)