верхава́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| верхава́нне | верхава́нні | |
| верхава́ння | верхава́нняў | |
| верхава́нню | верхава́нням | |
| верхава́нне | верхава́нні | |
| верхава́ннем | верхава́ннямі | |
| верхава́нні | верхава́ннях |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)