веравызна́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| веравызна́нне | веравызна́нні | |
| веравызна́ння | веравызна́нняў | |
| веравызна́нню | веравызна́нням | |
| веравызна́нне | веравызна́нні | |
| веравызна́ннем | веравызна́ннямі | |
| веравызна́нні | веравызна́ннях |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)