велаго́ншчыца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
| велаго́ншчыца | велаго́ншчыцы | |
| велаго́ншчыцы | велаго́ншчыц | |
| велаго́ншчыцы | велаго́ншчыцам | |
| велаго́ншчыцу | велаго́ншчыц | |
| велаго́ншчыцай велаго́ншчыцаю |
велаго́ншчыцамі | |
| велаго́ншчыцы | велаго́ншчыцах |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)