ваўча́тнік

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. ваўча́тнік ваўча́тнікі
Р. ваўча́тніка ваўча́тнікаў
Д. ваўча́тніку ваўча́тнікам
В. ваўча́тніка ваўча́тнікаў
Т. ваўча́тнікам ваўча́тнікамі
М. ваўча́тніку ваўча́тніках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)