вантро́біна
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| вантро́біна | вантро́біны | |
| вантро́біны | вантро́бін | |
| вантро́біне | вантро́бінам | |
| вантро́біну | вантро́біны | |
| вантро́бінай вантро́бінаю |
вантро́бінамі | |
| вантро́біне | вантро́бінах |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)