валачы́льшчыца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
| валачы́льшчыца | валачы́льшчыцы | |
| валачы́льшчыцы | валачы́льшчыц | |
| валачы́льшчыцы | валачы́льшчыцам | |
| валачы́льшчыцу | валачы́льшчыц | |
| валачы́льшчыцай валачы́льшчыцаю |
валачы́льшчыцамі | |
| валачы́льшчыцы | валачы́льшчыцах |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)