валацу́жанне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| валацу́жанне | |
| валацу́жання | |
| валацу́жанню | |
| валацу́жанне | |
| валацу́жаннем | |
| валацу́жанні |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)