валанты́ранне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| валанты́ранне | |
| валанты́рання | |
| валанты́ранню | |
| валанты́ранне | |
| валанты́раннем | |
| валанты́ранні |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)