валада́рнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| валада́рнік | валада́рнікі | |
| валада́рніка | валада́рнікаў | |
| валада́рніку | валада́рнікам | |
| валада́рніка | валада́рнікаў | |
| валада́рнікам | валада́рнікамі | |
| валада́рніку | валада́рніках |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)