бяссу́вязны
прыметнік, адносны
| бяссу́вязны | бяссу́вязная | бяссу́вязнае | бяссу́вязныя | |
| бяссу́вязнага | бяссу́вязнай бяссу́вязнае |
бяссу́вязнага | бяссу́вязных | |
| бяссу́вязнаму | бяссу́вязнай | бяссу́вязнаму | бяссу́вязным | |
| бяссу́вязны ( бяссу́вязнага ( |
бяссу́вязную | бяссу́вязнае | бяссу́вязныя ( бяссу́вязных ( |
|
| бяссу́вязным | бяссу́вязнай бяссу́вязнаю |
бяссу́вязным | бяссу́вязнымі | |
| бяссу́вязным | бяссу́вязнай | бяссу́вязным | бяссу́вязных | |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)