быстрата́
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| быстрата́ | |
| быстраты́ | |
| быстраце́ | |
| быстрату́ | |
| быстрато́й быстрато́ю |
|
| быстраце́ |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)