бутылкаўчу́к

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. бутылкаўчу́к бутылкаўчукі
Р. бутылкаўчуку бутылкаўчукаў
Д. бутылкаўчуку бутылкаўчукам
В. бутылкаўчу́к бутылкаўчукі
Т. бутылкаўчукам бутылкаўчукамі
М. бутылкаўчуку бутылкаўчуках

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)